Italië, de Amalfikust.

Nederland > > > Aichelberg 562 km.

Vrijdag 17 mei. We gaan weer op reis met onze camper, via de 61 rijden we Duitsland in, het doel is zuid Italië en wel de Amalfikust. We zullen zien hoe ver we vandaag komen. Het weer is wisselvallig, regen en zonneschijn wisselen elkaar af. Het vlakke grauwe Duitse landschap wordt hier en daar ontsierd door mega grote windmolens. De wieken draaien met een enorme luiheid hun rondjes.
Als we ter hoogte rijden van Heidelberg stijgt de temperatuur buiten naar de 22°, we gaan dus de goede kant op. Voor de overnachting van vanavond stoppen we in Aichelberg.
‘Camping Aichelberg’ ligt bijna aan de snelweg naar München en is een ideale doorreiscamping. Het is een nette camping, met schoon sanitair en mooie plaatsen. Bij de pizzeria naast de camping kopen we een heerlijke pizza en duiken op tijd ons bed in.
De Amalfikust is nog ver weg.

Aichelberg > > > Trento 452 km.

Zaterdag 18 mei. Wakker worden na de eerste overnachting van een nieuwe reis is toch altijd weer speciaal. Je moet weer in het ritme komen, wie gaat er het eerst douchen en wie gaat er eerst naar het toilet, en een andere belangrijke vraag is, wie verzorgt het ontbijt. In dit geval is dat Wilma. Ik blijf nog even liggen. Rond tien uur vertrekken we en voor we het weten rijden we op de A8 richting München. Er schijnt een flauw zonnetje, gelukkig is het niet zo druk als gisteren op de weg. Voor ons doemen de besneeuwde bergtoppen van de Alpen op, dit blijft altijd een indrukwekkend gezicht. Het is alleen jammer dat dit mooie landschap op vele plaatsen wordt onderbroken door enorme velden met zonnepanelen. Eenmaal in Oostenrijk rijden we over de Fernpass richting Innsbruck. We vallen onderweg van de ene in de andere verbazing, prachtige vergezichten, besneeuwde bergtoppen en kleine dorpjes met een kerkje. Dit landschap verveelt geen moment. We overnachten op ‘Camping Laghi Di Lamar’ in de buurt van Trento. De route naar de camping toe is erg steil en heel smal, we hebben dan ook de grootste moeite om veilig boven bij de camping aan te komen. Het is een grote en nette camping op een mooie plek midden in de natuur. We maken voor vanavond een lekkere pasta en genieten van de omgeving.

Trento > > > Fiano Romano 557 km.

Zondag 19 mei. Het heeft de hele nacht geregend en misschien wel daarom hebben we heerlijk geslapen. De camping ligt midden in het berglandschap van Trentino. De faciliteiten op de camping zijn prima en net nieuw. Na een lekker ontbijtje vervolgen wij onze weg naar het zuiden. Via Trento rijden we over de A22 door de majestueuze Dolomieten richting Modena. De groene kleuren van de wijngaarden op de terrasvormige hellingen van de Cembra-vallei geven kleur aan het begin van deze dag. We passeren het ‘Lago di Garda’ het grootste meer van Italië.
We laten Florence achter ons liggen en rijden Toscane binnen, als eerste vallen de grote cipressen op, een klassieke onderdeel van het Toscaanse landschap. De rest van het landschap varieert van spectaculaire vergezichten tot de glooiende heuvels van Chianti. Aan het einde van de middag stoppen we in het dorpje Fiano Romano. ‘Camping I Pini Family Park’ is meer een bungalowpark dan een camping. Voorzieningen voor campers zijn dan ook minimaal. Door de regen van de laatste dagen zijn de camperplaatsen nagenoeg onbegaanbaar. Na veel gesputter en gespetter vinden we een plekje.

Fiano Romano > > > Sorrento 281 km.

Maandag 20 mei. In de nacht worden we wakker door een zwaar onweer wat net boven onze camping hangt. De zware klappen onweer doen onze camper trillen. We trekken het dekbed over ons heen en proberen verder te slapen. Maar in de ochtend als we weer wakker worden schijnt heel flauw het zonnetje. We rijden via Rome naar Sorrento aan de Amalfikust. De wegen rondom Rome zijn erbarmelijk slecht, niet alleen de binnenwegen maar ook de tolwegen zijn in zeer slechte staat. Het is vrij rustig op de weg en het weer wordt gelukkig steeds beter. We rijden Napels voorbij en zien aan de rechterzijde de baai van Sorrento, waar wij onze volgende camping hebben uitgezocht. We passeren de Vesuvius, de top van deze vulkaan die bijna dertienhonderd meter hoog is hangt in de wolken. Als we de A3 verlaten rijden we ook nog langs de opgravingen van Pompeï. Op enkele tientallen kilometers passeren we honderden jaren aan geschiedenis. Het laatste stukje naar de camping in Sorrento slingeren we over een mooie kustweg met smalle straatjes met veel hoogteverschil. We houden de moed erin: ‘We zijn er bijna’. Waar we ook goed op moeten letten zijn de motoren en de scooters die als vuurpijlen langs ons heen schieten. Uiteindelijk komen we aan op ‘Camping Santa Fortunata’ een prachtige terrascamping in de baai van Sorrento. We krijgen een mooi rustig plekje aangewezen.

Sorrento

Dinsdag 21 mei. We zitten op een terrasje in Sorrento en drinken een cappuccino. Sorrento is een leuk toeristisch stadje, ook hier is de Chinese invloed groot. Ook zij willen de Almafikust ontdekken. Voor het eerst deze vakantie hebben we een strak blauwe hemel. Vandaag willen we informatie inwinnen over de busverbindingen langs de Almafikust en hoe we met de trein naar Napels kunnen reizen. De eerste indrukken van Sorrento zijn druk, mooi en fotogeniek. Sorrento de citroenhoofdstad van Italië. We vragen ons af hoe het er hier uit zal zien als het hoogseizoen is. Onze volgende stop tijdens de wandeling door Sorrento is een bankje bij de haven. Van hier uit vertrekken de rondvaarten langs de kust van Amalfi en natuurlijk naar eiland Capri. Eerst genieten we vandaag van de eerste indrukken van Sorrento. Het is een mooi stadje met veel leuke winkeltjes, terrasjes en smalle steegjes. Eén van de hoogtepunten van Sorrento is ‘Cattedrale dei Santi Filippo e Giacomo’. Sorrento is meer dan een bezoek waard.
Aan het einde van de middag nemen we de shuttlebus terug naar de camping, de weg naar de camping is te gevaarlijk om te lopen, omdat er geen trottoirs zijn. Op de camping is niets te merken van de drukte en genieten we volop van de avond. Op ons buitenkeukentje maken we een heerlijke maaltijd.

Sorrento: een dag Amalfikust.

Woensdag 22 mei. Druk, drukker, drukst. Op ontdekkingstocht langs de Amalfikust. Bij de receptie van onze camping kopen we een dagkaart voor de bus, zodat we kunnen in en uitstappen waar we willen. Als we op het station in Sorrento aankomen zijn er meer mensen die net als wij met de bus mee willen. We sluiten aan in de lange rij. Het eerste deel van de busrit is van Sorrento naar Positano. De bus slingert eerst door een redelijk vlak landschap naar de kust. Eenmaal op de beroemde kustweg beginnen we te snappen waarom dit één van de mooiste kusten is van Italië. De route van Sorrento naar Positano is meer dan de moeite waard, prachtige vergezichten, een spiegelende zee en ruige kliffen. Het is een fenomenaal uitzicht. De weg kronkelt naar beneden richting Positano en na elke bocht worden we weer verrast. Als we in Positano aankomen is het ook daar een enorme drukte. We dalen de steile straatjes af naar de haven. Het plaatsje is in trek bij de jet set en heeft mooie stranden. De smalle steegjes, de vele leuke winkeltjes en natuurlijk die kustlijn met huisjes die op de rotsen geplakt lijken maken het adembenemend. Sprookjesachtig bijna. Als we uit geslenterd zijn kopen we kaartjes voor de boot naar Almafi. Zo kunnen we deze mooie kustlijn ook vanaf het water bekijken. Als we achterom kijken lijkt Positano wel een ansichtkaart.

Als we in Almafi voet op wal zetten komen we er al snel achter dat het hier nog ‘drukker’ is. Op de kade staan tientallen touringcars te wachten op toeristen die georganiseerd een uurtje de stad in mogen.
Amalfi is de grootste stad aan deze kust. Als we de stad binnen lopen zien we meteen bovenaan een lange trap de ‘Duomo San Andrea’, de grootse bezienswaardigheid van Amalfi. De oudste delen van de kerk stammen uit de 9e eeuw. Met een ‘gelato’ in de hand genieten we van de typische Italiaanse sfeer in dit stadje.

We nemen de bus naar Ravello. Het is een busrit voor mensen met stalen zenuwen. Een stijle smalle weg met scherpe bochten en een chauffeur die er zin in heeft, dat zijn de ingrediënten voor deze rit. In Ravello maken we een wandeling door dit mooie bergdorp dat ligt tussen de olijfbomen en wijngaarden. Veel kunstenaars, musici en auteurs hebben hier hun geluk gevonden. Het is ook een romantisch dorpje. Als we bij de kerk staan te kijken komt er net een bruidspaar naar buiten. Voor we weer met de bus naar Amalfi rijden genieten we op het dorpsplein nog van het zonnetje.

Op het busstation in Amalfi staan grote groepen mensen te dringen om een plekje in de bus te krijgen voor terugrit naar Sorrento. Ook wij moeten ons daar in mengen, de bus is al bijna vol als wij in stroom naar binnen worden gedrukt. Dat wordt staan deze rit. De rit duurt ongeveer anderhalf uur en gelukkig hebben we airco aan boord want de zon laat zich van zijn beste zijde zien. Claxonnerend voor elke bocht en hotsend en klotsend rijden we over prachtige kustweg van Almafi terug naar Sorrento.

Deze dagtrip is goed te maken, je moet wel rekening houden met de enorme drukte overal en met de wachttijden bij de busstation’s. De boottocht van Positano naar Amalfi is een absolute aanrader.

Geef een reactie

Sluit Menu